My – DOROŚLI - pomóżmy - MŁODZIEŻY- czuć się bezpiecznie w sytuacji pandemii
dodany przez Anna Korab dnia 2020-06-02

Nagle, niemalże z dnia na dzień, świat się zmienił – zostaliśmy w domach, w sytuacji niepewności i zagrożenia. Sytuacja, w jakiej przyszło nam funkcjonować, jest stresogenna. Zaburza poczucie bezpieczeństwa, wywołuje niekomfortowe emocje, niepokój, lęk, czasami złość, rozdrażnienie -  co sprzyja nieracjonalnym zachowaniom. Dotyczy to zarówno dorosłych, jak i uczniów, bez względu na wiek i etap edukacji.

 

Edukacja przeniosła się do przestrzeni domowej, nie tylko w wymiarze poznawczym, ale również społecznym i wychowawczym. Jesteśmy zmuszeni w większym stopniu wykorzystywać technologię komputerową. Naszym zadaniem – rodziców, nauczycieli i wychowawców jest stworzenie dzieciom warunków pozwalających na optymalny rozwój bez wychodzenia z domu. Nauka trwa, bo rozwoju człowieka nic nie jest w stanie zatrzymać. Aby była ona efektywna ważna jest przestrzeń dla mózgu, która pozwala mu na wykorzystywanie swoich niezwykłych możliwości.

CO MY – DOROŚLI – MOŻEMY TERAZ ZROBIĆ ?

1. Dajmy sobie i dzieciom czas na przyzwyczajenie się do zmiany.

Zmiana jest procesem, naturalne jest że rodzą się w nas – dorosłych i dzieciach, różne emocje, często skrajne, co skutkuje  licznymi napięciami na płaszczyznach: rodzic – dziecko, dziecko – dziecko, rodzic – rodzic.

Sytuacja jest dla nas nowa, trudna do zaakceptowania, dlatego dajmy sobie czas na przepracowanie tego, co w nas się rodzi w związku z nową rzeczywistością – ROZMAWIAJMY ZE SOBĄ, WSPIERAJMY SIĘ, BĄDŹMY TU I TERAZ.

2. Rozmawiajmy o emocjach

My, jako dorośli musimy podjąć próbę zrozumienia rodzących się w młodych ludziach emocji, a może nawet frustracji, i wspierać ich szukając takich rozwiązań jak chociażby spotkania online. Zostali oni bowiem sami, nie fizycznie, bo my jesteśmy obok, ale osamotnieni w swojej rówieśniczej przestrzeni.

Nie bójmy się rozmawiać z nimi o emocjach i nie oceniajmy ich, ale dawajmy młodym ludziom, a także sobie, prawo do odczuwania smutku, żalu, a może nawet frustracji. Musimy bowiem wiedzieć, że młody człowiek nie weźmie się w garść jeśli zostawimy go samego sobie. Dajmy im przestrzeń i współodczuwajmy, szukając ukojenia we wspólnym byciu w domu. Konsekwencją braku tego będzie agresywne zachowanie, czy też wycofanie, szukanie pocieszenia w sieci, a zatem pójście w zachowania ryzykowne.

3. Dajmy dzieciom pozytywne wzmocnienia

>  nie bagatelizujmy strachu, bo jest on odpowiedzią organizmu ludzkiego na konkretną sytuację i jest możliwy do opanowania i przepracowania. Jeśli bowiem pojawi się lęk, będzie trudniej sobie z nim poradzić,

> rozmawiajmy o śmierci i cierpieniu, jeśli dziecko tego potrzebuje, to nie są tematy tabu, zwłaszcza teraz, gdy tyle się o tym mówi w mediach. Przedstawiajmy śmierć jako coś nieodłącznego, co czeka nas wszystkich i jest wpisane w ludzką egzystencję, nie jako coś tajemniczego i budzącego strach,

> doceniajmy nasze dzieci dając im konstruktywną informację zwrotną na temat tego, co robią, dostrzegajmy bardziej dobro niż zło,

> dajmy młodym ludziom przestrzeń do realizowania pasji, zainteresowań, wspólnie spędzanego czasu z rodzeństwem, nie gońmy za liczbą wykonanych zadań,

> obserwujmy nasze dzieci, by nie zagubiły się w chaosie i ciągłych zmianach, by czuły się bezpiecznie i wiedziały, że zawsze mogą na nas liczyć,

> pamiętajmy, by codziennie karmić siebie i innych dobrym słowem i optymizmem.

 

W tym trudnym czasie, chodzi bowiem o to, byśmy wspólnie stawili czoło wyzwaniom dnia codziennego, nie ponieśli większych strat, a w konsekwencji, by to przełożyło się na dobro naszych dzieci i wychowanków.

Życzę wszystkim zdrowia, powrotu do normalności i spotkania się we wrześniu.

                                                                                   Anna Korab

Artykuł powstał na podstawie:

Kloskowska A., Żeby czuli się bezpiecznie – uczniowie w sytuacji pandemii korona wirusa, Polonistyka, nr 3-4, 2020, s. 55 – 58,

Łoskot M. , Udzielanie wsparcia rodzicom w czasie ograniczenia funkcjonowania szkół, Polonistyka, nr 3-4, 2020, s. 51- 54.



       




       





Copyright © ZSKU KROSNO 2020